عضویت در تلگرام مجله تفریحی ایران ناز,عضویت در تلگرام,عضویت در تلگرام ایران ناز

عضویت در تلگرام مجله تفریحی ایران ناز,عضویت در تلگرام,عضویت در تلگرام ایران ناز

بلیط هواپیما

بلیط هواپیما

زبان دوم من گریه و اشک است …

زبان دوم من گریه و اشک است …

به گزارش ایران ناز اشعار دکتر مینا آقازاده اشعار سپید عاشقانه ای است که گاه رنگ اجتماعی به خود می گیرد و گاه درد و عشق را تلفیق می کند و یکجا شرح می دهد. در اشعار وی به راحتی می توان شاخصه های مکتب رمانتیسم را مشاهده کرد .

 

مکتبی که در آن کیفیت های احساسی و خیالی در هنر و زندگی از جایگاه ویژه ای برخوردار است و عنصر خیال و عاطفه در آن بر دیگر عناصر شعری غلبه دارد و قلم آزادانه تر در دست و دفتر شاعر به حرکت در می آید . مشابه درک ها  و دریافتی هایی را که از اشعار آقازاده به ویژه درمجموعه ی آخرش با نام « با چتر به خواندنم بیا»

 

می توان دریافت کرد در اشعار ویلیام وردزورث نیزقابل دریافت و مشاهده است .شاعری که یكی از پربارترین سرایندگان رمانتیك انگلستان است و نقش به سزایی در به کمال رساندن این سبک داشته است . هر دو شاعر قلمشان را به احساس سپرده و تمام دریافت هایشان از طبیعت و اشیای پیرامون خود را با مهارتی خاص ،ساده و صادقانه به تصویر کشیده اند.

 

زبان دوم من گریه و اشک است ...

 

برجسته کردن خویشتن انسانی و گرایش به «منِ »فردی که به « من » اجتماعی تعمیم پیدا می کند در اشعار آقازاده کاملا مشهود است. فریادهای مظلومانه ای که از قلم ظریف وی به گوش می رسد  و مخاطب را به احساس همزاد پنداری می برد ؛ فریادهایی که به گفته ی خود شاعر: سالهاست او را در سنگر شعر محفوظ نگه داشته است و برای ایستادنش هزاران زن زمین خورده اند… وَ چه حرف هایی پشت لب هایش مانده و هنوز شعر نشده است …

 

قلم
دستهای مرا گرفته است
بلندم می کند
من ولی نمی توانم
روی پای حرفهایم
بایستم…

 

« مینا آقازاده ( از کتاب باید ستاره ای روشن کنم )

 

زبان ساده اما موثر شاعر نشان دهنده ی قدرت وی در به کارگیری واژه هایی است که حول قلمش می چرخند اشعاری کوتاه اما کوبنده که بیانگر این است شعرها از پشتوانه ی تاریخی ، علمی و اجتماعی قدرتمندی برخوردار هستند :

 

زبان دوم من گریه و اشک است ...

 

در چشم من
این آرامگاهِ ابری
باران های زیادی مُرده اند …
برای تسلّی که آمدی
شاخه ای بوسه
آرام
بر سنگِ گونه ام بگُذار …
« مینا آقازاده ( از کتاب با چتر به خواندنم بیا)

 

گاهی شاعر خود را کاملا به دست عاطفه و احساس می سپارد و به خرد و خردگرایی لحظه ای مجال جولان نمی دهد .گویی شعراست که او را می سراید و گریه ها و بغض هایش را بی وزن و قافیه ،نظم می بخشد . لطافت در سطر سطر اشعار به چشم می خورد و روح مخاطب را تلطیف می کند .