عضویت در تلگرام مجله تفریحی ایران ناز,عضویت در تلگرام,عضویت در تلگرام ایران ناز

عضویت در تلگرام مجله تفریحی ایران ناز,عضویت در تلگرام,عضویت در تلگرام ایران ناز

بلیط هواپیما

بلیط هواپیما

کدام دسته از افراد در معرض کاهش تراکم استخوان است

کدام دسته از افراد در معرض کاهش تراکم استخوان است

کدام دسته از افراد در معرض کاهش تراکم استخوان است

 

پوکی استخوان و تراکم پایین، وضعیتی است که استخوان ها را ضعیف و شکننده می کند. این بیماری در طول چندین سال به کندی رشد می کند و اغلب وقتی تشخیص داده می شود که ضربه خفیف یا ناگهانی باعث شکستگی استخوان می شود.شایع ترین آسیب در افراد مبتلا به پوکی استخوان یا تراکم استخوان پایین:

 

شکستگی مچ
شکستگی های لگن
شکستگی استخوان های ستون فقرات

 

با این حال, آن ها می توانند در سایر استخوان ها مانند بازو یا لگن نیز رخ دهند. گاهی سرفه یا عطسه می تواند باعث شکستگی دنده یا فروپاشی جزیی یکی از استخوان های ستون فقرات شود.

 

کاهش تراکم استخوان معمولاً تا زمانی که شکستگی رخ نمی دهد دردناک نیست, اما شکستگی های ستون فقرات علت شایع دردهای طولانی مدت (مزمن) هستند.

 

اگر چه شکستگی اولین نشانه بیماری پوکی استخوان یا کاهش تراکم استخوان است, اما برخی از افراد مسن تر, اندام خمیده نیز می گیرند. این اتفاق وقتی رخ می دهد که استخوان های ستون فقرات شکسته شده اند و تحمل وزن بدن را مشکل می سازند.

 

کاهش تراکم استخوان روی چه کسانی تاثیر می گذارد؟

پوکی استخوان یا تراکم استخوان پایین ،بیش از 400 میلیون نفر را تحت تاثیر قرار می دهد.بیش از نیمی از مردم شکستگی هایشان در نتیجه پوکی استخوان رخ می دهد.

 

علل کاهش تراکم استخوان یا پوکی استخوان:

از دست دادن استخوان بخش طبیعی فرآیند پیری است, اما برخی افراد تراکم استخوانشان را سریع تر از معمول از دست می دهند. این امر می تواند منجر به پوکی استخوان و افزایش خطر شکستگی شود.

 

زنان در چند سال اول پس از یائسگی, استخوانشان را از دست می دهند. زنان در خطر کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان بیشتری از مردان هستند, به خصوص اگر یائسگی زود آغاز شود.

 

عوامل دیگری نیز می توانند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهند:

استفاده طولانی مدت از کورتیکواستروئیدهای خوراکی.
دیگر مشکلات پزشکی – مانند شرایط التهابی, شرایط مربوط به هورمون, یا عدم جذب مواد مغذی.
سابقه خانوادگی پوکی استخوان – به ویژه سابقه شکستگی لگن در والدین.
استفاده طولانی مدت از داروهای خاصی که می تواند بر استحکام استخوان و یا هورمون تاثیر بگذارد.
داشتن شاخص توده بدنی پایین.
سیگار کشیدن بسیار.

 

ابزارهای ارزیابی ریسک:

اگر پزشک به پوکی استخوان مضنون باشد, می تواند با استفاده از یک برنامه, مانند FRAX یا شکستگی-Q , یک ارزیابی انجام دهند. این ابزار به پیش بینی برای خطر شکستگی فرد در سنین بین 40 و 90 کمک می کند. هدف از این مطالعه تعیین احتمال شکستگی لگن و احتمال شکستگی در مهره های کمری, ران, شانه و ساعد است.

 

اسکن dexa:

آن ها همچنین ممکن است برای اندازه گیری، تراکم معدنی استخوان را تجویز کنند. این، یک روش کوتاه و بدون درد است که بستگی به بخشی از اسکن بدن دارد. این تفاوت به عنوان یک انحراف استاندارد (SD) محاسبه می شود و یک نمره T نام دارد.انحراف استاندارد، معیاری از تغییرات براساس مقدار میانگین یا مورد انتظار است. نمره t:

بالای -1 SD نرمال است.
بین -1 و -2.5 به عنوان کاهش تراکم استخوان در مقایسه با توده پر مغز استخوان است.
زیر -2.5 به معنای پوکی استخوان و یا کاهش تراکم اساخوانی است.

 

استئوپنی:

اگر تست نشان دهد که تراکم استخوانتان کاهش یافته است، ممکن است که مبتلا به استئوپنی باشید.پزشک ممکن است برخی از درمان های توصیف شده در زیر را, بسته به نتایج و ریسک شکستگی تان، توصیه کند:

 

درمان کاهش تراکم و یا پوکی استخوان:

پوکی استخوان براساس درمان و پیش گیری از شکستگی و استفاده از دارو برای تقویت استخوان ها است. تصمیم گیری درباره اینکه آیا به درمان نیاز دارید یا خیر، بستگی به خطر شکستگیتان دارد.

 

این کار براساس تعدادی عوامل مانند سن, جنس و نتایج اسکن، متفاوت است. اگر به درمان نیاز دارید, پزشک می تواند مطمئن ترین و موثرترین برنامه برای شما را تجویز کند.

 

جلوگیری از کاهش تراکم یا پوکی استخوان:

اگر در خطر ابتلا به پوکی استخوان هستید، باید برای سالم نگه داشتن استخوان های خود قدم هایی بردارید.

 

مواردی شامل:

ورزش منظم.
تغذیه سالم – شامل غذاهای غنی از کلسیم و ویتامین D.
مصرف روزانه مکمل ویتامین D.
تغییر سبک زندگی – مانند ترک سیگار و الکل.

 

زندگی با کاهش تراکم یا پوکی استخوان:

اگر مبتلا به پوکی استخوان هستید, مراحلی وجود دارند که می توانید ریسک شکستگی خود را کاهش دهید, مانند حذف عوامل خطر از خانه و تست و آزمون های منظم.

 

برای کمک به بهبودی شکستگیتان, می توانید این موارد را انجام دهید:

درمان های گرم و سرد، مانند حمام گرم و پک سرد.
تحریک الکتریکی پزشکی از طریق پوست.
روش های آرام سازی. اگر نگران زندگی با شرایط دراز مدت هستید، با پزشک عمومی یا پرستار خود صحبت کنید.

 

سایر گروه هایی که در خطر ابتلا به پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوان قرار دارند:

افرادی که بیش از 3 ماه داروهای استروئیدی مصرف می کنند.
زنانی که تخمدان هایشان را برداشته اند.
افراد با سابقه خانوادگی پوکی استخوان.
افرادی که اختلال غذا خوردن دارند مانند بی اشتهایی و پرخوری.
افرادی که به طور منظم ورزش نمی کنند.
افرادی که سیگار می کشند و یا الکل می نوشند.

 

عوامل خطر پوکی و کاهش تراکم استخوان:

عوامل متعددی با خطر بالای ابتلا به پوکی استخوان در ارتباط هستند. برخی افراد مبتلا به پوکی استخوان عوامل خطر متعددی دارند, اما برخی دیگر هیچ یک از آن ها را ندارند. برخی عوامل خطر ذاتی هستند و نمی توانند تغییر کنند. این عوامل عبارتند از:

 

فاکتورهای ریسک که نمی توانید تغییر دهید:

دوران یائسگی
داشتن سابقه فامیلی شکستگی استخوان
پیری یا مسن تر بودن
داشتن استخوان های کوتاه یا نازک
قفقازی یا آسیایی بودن
داشتن سطوح استروژن پایین در زنان و یا کم تستوسترون در مردان

 

عواملی که ممکن است قادر به تغییر باشند:

سیگار کشیدن
مصرف بیش از حد الکل
بی اشتهایی یا پرخوری
کمبود کلسیم و ویتامین D
ورزش نکردن
استفاده طولانی مدت از داروهای خاص شامل گلوکوکورتیکوئیدها و بعضی از داروها.

 

ارزیابی ریسک شکستگی استخوان:

گاهی پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوان ناشی از شرایط پزشکی یا درمانی است که بر جرم استخوان تاثیر می گذارد و باعث از دست رفتن استخوان می شود. این بیماری پوکی استخوان ثانویه نامیده می شود.

 

برخی از اختلالات می تواند باعث ایجاد حفره هایی در مغز استخوان شوند که به لایه داخلی استخوان که دارای ساختار اسفنجی و لانه زنبوری مانند است, گسترش می یابد.بیماری ها و اختلالاتی که می توانند موجب پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوان شوند:

 

نارسایی حاد کلیه
بیماری کوشینگ
آسیب کبدی
بی اشتهایی عصبی و پرخوری
آرتریت روماتویید
بیماری سلیاک
تصلب چندگانه
بیماری های انسدادی ریوی
اسکوربورد
هیپرپاراتیروئیدیسم
پرکاری تیروئید
دیابت
هیپرکورتیزلیسم
تالاسمی
میلوما چندگانه
لوسمی
بیماری های استخوانی متاستاتیک

 

دارو و یا مواد شیمیایی زیر می توانند باعث پوکی استخوان شوند:

درمان کورتیکواستروئیدی
لیتیوم
باربیتورات ها
آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم
مواد مخدر

 

درمان پوکی استخوان ثانویه می تواند پیچیده باشد و ممکن است بر درمان بیماری های اساسی و یا بیماری که موجب آن می شود، تمرکز کند. دیگر روش ها ممکن است شامل جلوگیری از بروز پوکی استخوان و کاهش تراکم استخوان باشد.

 

رژیم غذایی سالم برای کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان:

کلسیم و ویتامین D.

در حالی که گستره وسیعی از مواد غذایی به سلامت استخوان ها کمک می کنند، اما دو مورد از آن ها به ویژه شایسته بحث هستند:کلسیم و ویتامین D.

کلسیم:

فقدان کلسیم در بدن در طول زمان به رشد پوکی استخوان کمک می کند. محققان نشان داده اند که مصرف پایین کلسیم به جرم استخوان کم، کاهش سریع از دست دادن استخوان، و میزان شکستگی بالا مرتبط است.

 

در طول زندگی بدن به سطوح مختلفی از کلسیم نیاز دارد. نیاز بدن به کلسیم در دوران کودکی و نوجوانی بیش ترین مقدار را دارد، زیرا اسکلت به سرعت در حال رشد است. زنان باردار و شیرده همچنین به مقدار زیادی کلسیم نیاز دارند، مثل زنان یائسه و مردان مسن.

 

در این سن، بدن شما در جذب کلسیم و مواد مغذی دیگر کم تر موثر می شود. علاوه بر این، هر چه بزرگ تر شوید، احتمال بیشتری وجود دارد که برای مشکلات سلامتی مختلفی دارو مصرف کنید، و این داروها می توانند با جذب کلسیم تداخل پیدا کنند.

 

غذاهایی که منابع خوبی از کلسیم هستند شامل این موارد میباشند:

محصولات لبنی کم چرب مانند شیر، ماست، پنیر و بستنی.
سبزیجات سبز تیره، سبزیجات پر برگ، از جمله بروکلی، کلم برگ، چوی بوک و اسفناج.
ماهی ساردین و ماهی سالمون با استخوان.
توفو تهیه شده با سولفات کلسیم.
بادام. مواد غذایی غنی از کلسیم، مانند آب پرتقال، شیر سویا، غلات و نان.

اگر نمی توانید به اندازه کافی کلسیم از غذا بگیرید، ممکن است به یک مکمل کلسیم نیاز پیدا کنید.

 

منابع غذایی که غنی از ویتامین D هستند، شامل این موارد میباشند:

زرده تخم مرغ
ماهی اب شور
جگر

مقدار ویتامین D شما بسته به سن و جنسیت تان متفاوت است، هیات غذا و تغذیه این میانگین روزانه را در واحدهای بین المللی (IU) توصیه می کند:

تولد تا 12 ماهگی: 400 IU

کودکان 1 تا 13 ساله: 600 IU

نوجوانان 14 – 18 ساله: 600 IU

19 تا 70 ساله: 600 IU

بالا تر ا 71 ساله و مسن تر: 800 IU

زنان باردار و شیرده: 600 IU

 

ورزش در زمانی که شما کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان دارید:

ورزش برای حفظ سلامتی استخوان پس از تشخیص بیماری پوکی استخوان، مهم است، اما باید احتیاط کرد تا از شکستگی ستون فقرات و افتادن جلوگیری شود، که می تواند منجر به شکستگی در هر جای بدن شود.

 

بهترین فعالیت ها برای افرادی که پوکی استخوان ضعیف دارند، ورزش های متوسط و خفیفی چون پیاده روی، رقص، ایروبیک، یا استفاده از وسایلی چون دوچرخه خوابیده، یا ماشین مرحله ای پله است.د

 

ورزش های قدرتی، استفاده از وزنه ها، باندهای ورزشی، یا وزن بدن خودتان می توانند به حفظ تراکم استخوان و استحکام ماهیچه هایتان کمک کنند. تمرینات تعادلی می توانند به شما کمک کنند که بر روی پاهای خود احساس ثبات بیشتری بکنید.

 

گام هایی برای کاهش ریسک پوکی استخوان:

1. عوامل خطر خود را بشناسید:

دانستن ریسک ها اولین قدم برای پیش گیری است. عوامل خطر برای پوکی استخوان عبارتند از افزایش سن، جرم استخوان کم، سابقه شکستگی استخوان، سیگار کشیدن،

 

مشکلات پزشکی خاص، و استفاده از پردنیزون و تعدادی دیگر از داروهاست.در ابتدا, متخصصان از ابزاری استفاده می کنند که نتایج تست تراکم استخوان بیمار را با دیگر عوامل خطرساز کلیدی ترکیب می کند تا احتمال شکستگی بیمار را مشخص کند.

 

این امتیاز برای کمک به درمان مورد استفاده قرار می گیرد. همچنین از تست تراکم استخوانی ویژه ای برای تشخیص شکستگی های مهره ای که می تواند نشان دهنده وجود پوکی استخوان باشد، استفاده می کنند.

 

2. نظارت بر کلسیم و ویتامین D:

مطمئن شوید که کلسیم و ویتامین D کافی دارید. بیشتر بزرگسالان نیاز به جذب 000.1 تا 002.1 میلی گرم کلسیم و میزان خاصی از ویتامین D در روز دارند (بسته به سن). افرادی که مقادیر کافی از این مواد مغذی را از طریق غذاهای خود دریافت نمی کنند ممکن است از مصرف مکمل استفاده کنند.

 

3. ورزش:

ورزش, به ویژه تمرین های وزنه ای مانند پیاده روی, برای سلامت استخوان خوب، مهم هستند.تمرینات تعادلی نیز می تواند به پیش گیری از افتادن کمک کند. افرادی که در حال حاضر مبتلا به پوکی استخوان هستند، باید از خم کردن ستون فقرات خودداری کنند و یا فعالیت هایی که شامل پیچش یا چرخش ستون فقرات هستند را انجام ندهند.

 

4. درمان عوامل ریشه ای شکستگی:

اگر شکستگی را تجربه کرده اید، مطمئن شوید که برای پوکی استخوان ارزیابی و درمان شده اید. درمان های پزشکی امروزی می توانند به پیش گیری از شکستگی های آینده کمک کنند و داروهای جدیدتیر در حال حاضر ممکن است به ایجاد استخوان با توده استخوانی کم کمک کنند.

 

5. ترک مصرف الکل:

مصرف الکل عامل خطر دیگری برای پوکی استخوان است, لذا ترک مصرف الکل از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

 

6. ترک سیگار:

سیگار کشیدن یک عامل خطر برای پوکی استخوان است.

 

آیا غذاهایی وجود دارند که باید از آن ها اجتناب کرد؟

براساس گزارش بنیاد ملی پوکی استخوان، مواد غذایی و محصولاتی وجود دارند که می توانند با سلامت استخوان اختلال ایجاد کنند.خوردن نمک بیش از حد.

نمک می تواند باعث شود که کلسیم زیادی را وارد ادرار خودکنید، و این ممکن است منجر به از دست رفتن استخوان در طولانی مدت می شود.

 

کافئین بیش از حد.

کافیین می تواند دفع کلسیم را افزایش دهد، مصرف تا 400 میلی گرم کافئین در روز، یا حدود 4 فنجان قهوه مشکلی ندارد.برخی مطالعات نشان داده اند که افرادی که نوشابه زیادی می نوشند، چگالی معدنی استخوانشان کم است.مواد غذایی خاصی می تواند تراکم استخوان را کاهش داده و ریسک شما را برای پوکی استخوان افزایش دهد.