شعر ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

شعر ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
 دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند
            دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم
            گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی

صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند
            این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد
            کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم
            رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی

ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست
            شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی

 
سروده ی بسیار زیبا از حافظ شیرازی

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید