شعر جالب به باغ هم سفران

شعر جالب به باغ هم سفران
صدا كن مراصدا كن مرا.
صدای تو خوب است‌.

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
كه در انتهای صمیمیت حزن می روید.

در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف در متن ادراك یك كوچه تنهاترم‌.
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است‌.
و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی كرد.
و خاصیت عشق این است‌.

كسی نیست‌،
بیا زندگی را بدزدیم‌، آن وقت
میان دو دیدار قسمت كنیم‌.
بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم‌.
بیا زودتر چیزها را ببینیم‌.
ببین‌، عقربك های فواره در صفحه ساعت حوض
زمان را به گردی بدل می كنند.
بیا آب شو مثل یك واوه در سطر خاموشی ام‌.

بیا ذوب كن در كف دست من جرم نورانی عشق را.
مرا گرم كن
(و یك بار هم در بیابان كاشان هوا ابر شد
و باران تندی گرفت
و سردم شد، آن وقت در پشت یك سنگ‌،
اجاق شقایق مرا گرم كرد.)

در این كوچه هایی كه تاریك هستند
من از حاصل ضرب تردید و كبریت می ترسم‌.
من از سطح سیمانی قرن می ترسم‌.
بیا تا نترسم من از شهرهایی كه خاك سیاشان چراگاه
جرثقیل است‌.


مرا باز كن مثل یك در به روی هبوط گلابی در این عصر
معراج پولاد.
مرا خواب كن زیر یك شاخه دور از شب اصطكاك فلزات‌.
اگر كاشف معدن صبح آمد، صدا كن مرا.

و من‌، در طلوع گل یاسی از پشت انگشت های تو،
بیدار خواهم شد.
و آن وقت
حكایت كن از بمب هایی كه من خواب بودم‌، و افتاد.
حكایت كن از گونه هایی كه من خواب بودم‌، و تر شد.
بگو چند مرغابی از روی دریا پریدند.


در آن گیروداری كه چرخ زره پوش از روی رویای كودك
گذر داشت
قناری نخ زرد آواز خود را به پای چه احساس آسایشی
بست‌.

بگو در بنادر چه اجناس معصومی از راه وارد شد.
چه علمی به موسیقی مثبت بوی باروت پی برد.
چه ادراكی از طعم مجهول نان در مذاق رسالت تراوید.

و آن وقت من‌، مثل ایمانی از تابش «استوا» گرم‌،
تو را در سرآغاز یك باغ خواهم نشانید. تو را در سرآغاز یك باغ خواهم نشانید

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید