روانشناسی جالب ضرورت خودآگاهی

روانشناسی جالب ضرورت خودآگاهی
همان گونه که علم پزشکی سلامت بدن انسان را با معیارهائی ارزشیابی می کند که مشخص شود اعضای مختلف ، وظایف محوله و مورد انتظار را انجام می دهد یا نه ، علم روان شناسی نیز باید همان معیارها را برای تشخیص میزان سلامتی یا بیماری ذهنی انسان به کار گیرد ،سلامت ذهنی انسان باید براین اساس داوری شود که وظیفه زیستی خود را تا چه حد انجام می دهد شما این را می دانید.
 
وظیفه اساسی ضمیر هوشیار و یا وجدان انسان آگاهی و شناخت و به موازات آن تنظیم رفتار خویشتن است. اگر قرار باشد که رفتار انسان مؤثر و مفید شود و حافظ و ممدّ زندگی او باشد، نیاز دارد که نسبت به وضع خویش ، محیط زندگی خویش، واقعیتهای جهان برون و درون خویش و جهان محل زیست خودآگاه شود (براندن 1379).

از دیرباز تلاشی برای خودشناسی ، تلاش پر ارزش تلقی شده است. پیامبران الهی ، کتب مقدس و افراد فرزانه انسان ها را به خودشناسی دعوت کرده اند و آنرا افضل  از هر علمی و مقدمه خداشناسی دانسته اند. چنانچه پیامبر اکرم (ص) در حدیث مشهور خود می فرماید: « مَنْ عَرَفَ نَفْسَهِ فَقَدْ عَرَفَ رَّبهِ» و در این حدیث شریف شناخت خداوند را منوط به شناخت خود می کنند.

 
امیرالمؤمنین علی (ع) شناخت نفس را سودمندترین معرفت ها می داند و در توضیح آن می فرماید: این نفس (من، شخصیت، روح) آدمی است که همه استعدادها و فعالیت های علمی و معرفتی را به دست می آورد. اگر این نفس شناخته نشود، نه ماهیت شناخت های علمی و معرفتی خود را درک خواهد کرد و نه ارزش ها و ضرر و نفع آنها را. و باز در فضیلت شناخت نفس می فرمایند:
 
« نظر و شناسایی نفس درباره ی خویشتن ، اهمیت دادن به صلاح نفس است» و « به رستگاری بزرگتری نایل شد کسی که به معرفت نفس پیروز گشت»« نهایت معرفت این است که انسان خویشتن را بشناسد» و در باب اثرات اجتماعی شناخت خویشتن می فرماید: به قدر و ارزش نفس خود جاهل نباشید. زیرا کسی که به ارزش خویشتن نادان باشد به ارزش دیگران نادان تر خواهد بود» ( نهج البلاغه نامه شماره 53).

به هر حال ، تلاش برای خودآگاهی از دو نظر دارای اهمیت و ارزش است ، یکی از نظر خود فرد و دیگری از نظر اجتماع. بدین معنی که فرد با آشنا شدن با دنیای درون خود، شناختن خود، حل تعارضهای درون خود و فراهم آوردن امکانات استفاده از استعدادهای نهفته خود به رشد کامل شخصیت خود کمک می کند، به این ترتیب به عنوان یک انسان کامل و برخوردار از حس تفاهم در اجتماع خود، می تواند کمکی ( هر چند جزئی ) به بهبود روابط انسانی در آن اجتماع بنماید. (هورنای ).

در بعد فردی ، خودآگاهی و شناخت و محاسبه نفس به انسان کمک می کند که انرژی ها و استعدادها و امکانات را مجانی و ارزان از دست ندهد و به اصطلاح گوهری به قرص نانی ندهد، سرمایه منحصر به فرد حیات را که هرگز حتی یک لحظه از آن تکرار نخواهد شد، در راه هوی و هوس ها و متورم کردن خود طبیعی از دست نداده . آنرا در راه کمال و رشد حیات شخصی و تصفیه حیات کمالی اجتماع به کار اندازد. یکی دیگر از جلوه های خودآگاهی ، آزادی و اختیار و در دست گرفتن سر رشته زندگی است.

 
انسان وقتی  خویشتن آگاهی دارد می تواند خود را متحول و دگرگون کند. انسان ناآگاه از خویشتن هرگز نمی تواند اختیار خویشتن را داشته باشد. و آلتی است در امواج محیط و اجتماع و قدرت همنوعانش ، تشخیص مصالح و مفاسد وی، در اختیار محیط و اجتماع است (جعفری 1378). انسانی که خود را نمی شناسد یک انسان نابالغ است ، آلت تبلیغ است، آلت دست دیگران است و عوامل خارج او را به این و آنسوی می کشاند.

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید