ایران ناز، با وجود سنگین‌ ترین مجازات ها، ماده محرک شیشه در آشپزخانه‌های زیرزمینی و منازل متخلفان که برای دست یافتن به اسکناس‌های بیشتر به هر کاری دست می‌زنند، همچنان تولید میشود.

 

پژوهشگران میگویند این روزها در زیرزمین خانه‌ها در ازای 200 تا 300 هزار تومان، فرمول ساخت شیشه آموزش داده می‌شود! آنهایی که پا بر همه ارزش‌ها گذاشته و تن به تولید شیشه داده‌اند با خرید لوازم آزمایشگاهی و اختصاص آشپزخانه منزلشان به محل تولید شیشه می‌توانند شیشه‌ای را که تولید کرده‌اند به جوانان این مرز و بوم بفروشند تا مهر اعتیاد بر پیشانی جوانان بیشتری نقش ببندد و هر‌روز کودکان بیشتری قربانی اعتیاد والدین خود شوند.

بر اساس گزارش عملکرد ستاد مبارزه با مواد مخدر در سال 90، انهدام 120 لابراتور تولید شیشه، دستگیری 60 هزار نفر در ارتباط با تولید این ماده و کشف 4 تن شیشه تولید داخل، گواهی بر رشد لابراتوارهای تولید شیشه در کشور است. از یک سو اعداد و ارقام آژیر قرمز تولید شیشه را به صدا در آورده‌اند و از سوی دیگر آسیب‌شناسان نسبت به آثار تولید آن هشدار می‌دهند.

رویا نوری پژوهشگر اعتیاد در این باره می‌گوید: وقتی آمار مصرف شیشه افزایش پیدا می‌کند، پر واضح است که میزان تولید آن هم افزایش پیدا کرده است. اگر فرض کنیم که واردات شیشه در کشور داریم، با توجه به اقدامات امنیتی در مرزها و توان نیروی انتظامی، واردات این حجم از شیشه امکان‌پذیر نیست. گذشته از آن، تولید شیشه در آشپزخانه‌های زیر زمینی برای قاچاقچیان و تولیدکنندگان از نظر اقتصادی به صرفه است.

از شابو تا شیشه
روزی که شیشه از آسیای جنوب شرقی وارد کشور شد، نامش «شابو» بود. شابو از طریق جوانان ایرانی که در آن کشورها کار می‌کردند، وارد شد. در ابتدا مصرف‌کنندگان گمان می‌کردند که مصرف شابو اعتیادآور نیست، افراد را لاغر می‌کند و توانشان را بالا می‌برد.

رویا نوری، کارشناس ارشد جامعه‌شناسی، سال گذشته نتایج پژوهشی درباره اعتیاد را به ستاد مبارزه با مواد مخدر ارایه کرد که با حمایت مالی دفتر کنترل جرایم و مواد مخدر سازمان ملل و تاییدیه ستاد مبارزه با مواد مخدر انجام شده بود.

او در گفت‌وگویش درباره تولید شیشه در کشور می‌گوید: اولین افرادی که به ایرانی‌ها فرمول ساخت شیشه را آموزش دادند فقط در قبال قیمت بسیار بالایی حاضر به انجام آن شدند اما در شرایط کنونی آشپزخانه‌دارها ساخت شیشه را با قیمت بسیار نازلی که بیشتر افراد جامعه از عهده پرداخت آن بر می‌آیند، آموزش می‌دهند. این قیمت 200هزار تا 300 هزار تومان است.

او ادامه می‌دهد: اتفاقا یکی از مصرف‌کنندگان به من گفت که در گذشته «اصلا این ماده یک چیز دیگر بود! نه اعتیاد داشت و نه حالم را بد می‌کرد! اما شیشه‌ای که این روزها مصرف می‌کنم زمین تا آسمان با آن ماده اولیه فرق می‌کند.»

و این به معنای آن است که وقتی شیشه در آشپزخانه‌های داخلی ساخته شد ناخالصی‌هایی به آن افزوده شد که تاثیرات مخرب‌تری بر بدن دارد.

به گفته نوری،بعد از آنکه آشپزخانه‌هایی در شرق و غرب تهران و در نواحی‌ای که کمتر مسکونی بود دایر شد، بر حسب اتفاق‌ هنگام اضافه کردن اسید به ماده اولیه انفجارهایی رخ داد و در این مرحله بود که پلیس متوجه (تولید) شیشه به کشور شد.

او می‌گوید: پیش از آن معلوم نبود که شیشه در داخل تولید می‌شود. از همان موقع (سال 78) شیوع شیشه در کشور پیش‌بینی می‌شد.

دروازه غار، زخمی شیشه
اسمش رضاست. اگر چرتی که بین کلماتش می‌زند امان بدهد، می‌توانی کلمات بریده‌اش را کنار هم بگذاری و صدای بلایی را که شیشه بر سر انسان می‌آورد از نزدیک بشنوی. این طور که می‌گوید 23 سال بیشتر ندارد.

می‌گوید: 17 سالم بود. برادرم در آشپزخانه کار می‌کرد. با یکی از دوستانش. من هم شیشه‌ای شدم.

اگرچه برادرش را در انفجار آزمایشگاه وقت تولید شیشه از دست داده است اما رضا تا امروز میراث‌دار اوست و شیشه‌ای باقی مانده. حالا روزها و شب‌هایش را در پارک یا گوشه خیابان می‌گذراند. مجبور است برای تهیه جنس خرده‌فروشی هم بکند.

خودش می‌گوید برای آن که هزینه مصرفش را دربیاورد همه کار کرده است. در پرونده‌اش از دزدی دیده می‌شود تا زورگیری.

می‌گویند برای خودش یلی بوده. اما این روزها شیشه از او چیزی باقی نگذاشته است. از دور که نگاه کنی تصویر جوان سیه‌چرده‌ای می‌بینی که گویی پوستش را بر استخوان‌هایش کشیده‌اند و توی صورتش که نگاه کنی زخم اعتیاد در عمق چهره‌اش فریاد می‌زند.

زیر چشم چپش قی سبز رنگی دیده می‌شود که از عفونت چشمش نشان دارد. دستانش زخم شده‌ و عفونت کرده‌اند. رضا اما نه به غذا فکر می‌کند و نه به زخم‌هایش. رضا تنها نگران جنسی است که باید تا شب برای به‌ دست آوردن هزینه‌اش کار کند.

کشف 43 آشپزخانه دیگر داستان آشپزخانه‌های تولید شیشه داستانی ادامه‌دار است. تنها در سه ماهه نخست امسال پلیس مبارزه با موادمخدر نیروی انتظامی 43 آشپزخانه دیگر را کشف کرده است.

سردار علی مویدی چندی پیش با اعلام این خبر میزان کشفیات مواد مخدر در همین زمان را تا 100 تن اعلام کرد که سهم روانگردان‌ها از آن تا سه و نیم تن بوده است؛ این در حالیست که 533 کیلوگرم از روانگردان‌های ضبط شده، شیشه بوده است. مقایسه این ارقام با مدت مشابه در سال گذشته افزایش 11 درصدی این ارقام را نشان می‌دهد.

رویا نوری در این باره می‌گوید: به صرف افزایش میزان کشفیات نمی‌توان به این نتیجه رسید که مصرف و تولید شیشه افزایش پیدا کرده است اما نشانه‌های آن را در جامعه می‌توان دید. نتایج پژوهش انجام شده نشان داد که 90 هزار نفر تنها در پایتخت در روز، هفته یا ماه شیشه مصرف می‌کنند.

پزشکان و درمانگران اعتیاد می‌گویند که فقط یک یا چند بار مصرف کردن شیشه می‌تواند مصرف‌کننده را به درجاتی از توهم برساند و در همین باره نوری می‌گوید: از 90 هزار شیشه‌ای در پایتخت،‌ هر روز حداقل 9 هزار نفرشان به درجاتی از توهم می‌رسند. نکته اینجاست که میانگین سنی مصرف کنندگان این ماده محرک با چهار سال کاهش نسبت به سال‌های گذشته، به 29 سال رسیده است.

هرچند خبرهای رسیده از دفتر مبارزه با جرایم و مواد مخدر سازمان ملل حاکی از آن است که ایران مقام نخست کشف هرویین در دنیا را برای سومین سال پیاپی کسب کرده اما صرف‌ نظر از اعداد و ارقام غیررسمی، آمارهای رسمی نشان می‌دهد این بلورهای شیشه‌ای کوچک با فرمول متیل آمفتامین، بلای جان 27 هزار جوان ایرانی هستند.

این در حالیست که نتایج این پژوهش نشان می‌دهد تحصیل‌کرده‌ها هم مشتری شیشه هستند و شیشه، زنان را نیز وارد بازی اعتیاد کرده است و شاید باز شدن پای شیشه به کشور بود که میانگین سن اعتیاد را با چهارسال کاهش به 28 سال رساند.

همین است که کارشناسان نسبت به افزایش آشپزخانه‌های تولید شیشه که مثل قارچ در کشور رشد می‌کنند هشدار می‌دهند؛ چرا که عرضه و تقاضا در کنار یکدیگر معنا می‌یابند؛ از این رو به نظر می‌رسد باید محتاط‌تر عمل کنید، شاید در پشت دیوارهای خانه ساکنان کوچه‌تان یک آشپزخانه تولید شیشه وجود داشته باشد!