* به علاوه، لكه ‌های زرد و سبز بر روی آن ها دیده نشود، زیرا در چنین حالتی نه تنها ارزش تغذیه ‌ای ندارند، بلكه ترش مزه نیز هستند.

* نكته مهم آن است كه نوع متوسط این میوه از نوع درشت ‌تر آن حتی خوش طعم‌ تر است، پس در هنگام انتخاب این میوه، برای خرید توت فرنگی‌ های درشت ‌تر حرص نزنید.

* برای شستن توت فرنگی ها، آن ها را در ظرف گودی ریخته و پُر از آب كنید، طوری كه روی آن آب سرد جریان داشته باشد (به مدت دو تا سه دقیقه). بعد آنها را در آبکش بریزید تا آبشان برود.

سپس آنها را در ظرفی قرار دهید كه با دستمال كاغذی و یا سلوفان پوشیده شده باشد و به این ترتیب می ‌توانید این میوه را به مدت یکی دو روز در یخچال نگهداری كنید.

* این میوه نباید در دمای اتاق و یا در معرض نور خورشید قرار گیرد، زیرا ارزش تغذیه ‌ای خود را از دست می ‌دهد. جالب است بدانید كه با گذشت هر یک روز، درصدی از ویتامین ‌های این میوه از بین می ‌رود، مثلا بعد از شش روز، 5 درصد از ویتامین C موجود در آن كم خواهد شد.

* تنها فریز كردن توت فرنگی است كه می ‌تواند تا حدودی ویتامین C (حساس‌ ترین جزء تشكیل‌دهنده این میوه) موجود در آن را حفظ كند، زیرا در غیر این صورت، یعنی در حین تهیه مربا یا كنسرو آن(برای جلوگیری از تغییر رنگ این میوه در حین پخت به آن كمی ‌آب ‌لیمو اضافه كنید) و یا حتی خشك كردن این میوه بسیاری از ویتامین ‌های آن از بین خواهند رفت و تنها فیبر و املاح در آن باقی خواهد ماند؛ آن هم به مقدار جزیی.

حتی آنتوسیانیدین (با خاصیت آنتی‌اكسیدانی) كه در این میوه وجود دارد، در آب قابل حل است و در انواع محصولات فرآیند شده این میوه از بین خواهد رفت، مگر این كه این میوه به صورت تازه یا فریز شده میل شود.

پس می ‌توان این طور نتیجه گرفت كه توت فرنگی فریز شده، در مقایسه با توت فرنگی‌ خشك و یا كنسرو شده (در كمپوت توت فرنگی) ارزش تغذیه ‌ای بیشتری دارد.

پایگاه فرهنگی تفریحی ایران ناز