در حال حاضر دانش بشری به این نقطه رسیده است که اعتیاد صرفا وابستگی رفتاری نیست بلکه بیماری است ویا به تعبیر دیگر وابستگی دارویی است.ما معتقدیم دستاوردهای دانش پزشکی در شناخت اعتیاد، در همین نقطه متوقف شده است و از این جلو تر نرفته است.دانش بشری هنوز مشخص نکرده است

که بیماری اعتیاد با فیزیک (جسم)روح و روان و تفکر انسان چه میکندو چه تاثیراتی به جای میگذارد.تئوری های ارائه شده تا کنون از نظر ما بسیار ناقص هستند،

زیرا ما تجربه عملی آن را داریم و در تطبیق تئوری های موجود با حقیقتی که ما تجربه کرده ایم هیچگونه هماهنگی و همخوانی وجود نداردگفته می شود بخش

عمده تخریب اعتیاد در روان و روح است و در قسمت جسم تخریب بوجود آمده چندان زیاد نیست و اصلاح بخش فیزیک در کوتاه مدت امکان پذیر است اماما در

تجربه و عمل که به مراتب از تئوری های علمی ثابت نشده معتبر تراست و در واقع سندی است بی نقص ،و به عبارتی با دانش و علم حقیقی در یافتیم که تمام

علت ها به جسم بر می گردد و ریشه تمام اختلالات روانی نیز در جسم بیمار است .

کنگره 60 معتقد است بیماری اعتیاد سه بخش مهم شهر وجودی انسان را از تعادل خارج می کند و برای رسیدن به درمان حقیقی نه ترک اعتیادبایستی سه