از دیرباز، در هر گوشه‌ای از جهان، زنان برای زیباتر شدن، شیوه‌ای را نسل به نسل آموخته‌اند و به فرزندان‌شان آموزش داده‌اند. کم‌کم مهاجرت‌ها سبب شد که این شیوه‌ها بین مردم کشورهای مختلف شناخته و ترویج شود
شیوه‌هایی که دلیل ماندگاری آنها عمدتا طبیعی‌بودن و اقتصادی‌بودنشان است. این هفته در صفحه «زیبایی» نگاهی انداخته‌‌ایم به هفت شیوه رایج در هفت کشور جهان...

ایران
از دیرباز زنان ایرانی به کمک یک نخ کتان نازک که بین گردن و دو دست قرار می‌داده‌اند، موهای زایدشان را برمی‌داشتند. این، همان کاری است که با موم گرم و سرد هم می‌توان انجام داد؛ با این تفاوت که نخ سبب کش آمدن پوست نمی‌شود و وسیله‌ای مناسب برای برداشتن موهای نواحی حساس، به ویژه صورت و ابرو است. درد بند کمتر از درد موچین است و سریع‌تر نیز به اتمام می‌رسد. امروزه استفاده از این روش در میان زنان بسیاری از کشورهای جهان، از جمله اسپانیا و کانادا، مرسوم است اما واقعیت این است كه بند انداختن یکی از شیوه‌های مرسوم اپیلاسیون در خاورمیانه و جنوب شرقی آسیاست که منشا آن ایران بوده است.

هند
در نواحی جنوبی آسیا استفاده از آرد نخود برای پاک‌سازی و لایه‌برداری پوست و مقابله با آکنه امری رایج بوده و هست. زنان این کشورها آرد نخود را با آب یا چای مخلوط کرده و به شکل خمیر در می‌آوردند و بعد، روی صورت می‌مالیده‌اند؛ تا جایی که پوست کاملا پاک شود و در نهایت نیز پوست را می‌شسته‌اند. بعد از انجام این کار، پوست کاملا نرم و تمیز می‌شود. این روش امروزه در هند رواج دارد. در این کشور، مردم از همین خمیر و در کنار آن از آب لیموترش نیز برای سفیدکردن آرنج و زانوهای خود استفاده می‌کنند.

ژاپن
از جمله شیوه‌های زیبایی که زنان ژاپنی به آن علاقه بسیاری دارند، حمام کردن با گیاهان و عرقیات معطر است. ژاپنی‌ها معتقدند حمام کردن نوعی مدیتیشن است که نه تنها جسم، بلکه روح و روان را هم پاک می‌کند. به همین دلیل، اکثر ژاپنی‌ها هر شب قبل از خوابیدن دوش می‌گیرند. آنها ابتدا بدن خود را به کمک یک برس دسته‌بلند ماساژ می‌دهند و بعد، با آب ولرم، خود را شست‌وشو می‌دهند. سپس وان را با آب داغ پرکرده و در آن گل و برگ‌های معطر می‌ریزند و برای آنکه بدنشان خوشبو و پوستشان پاک شود، مدتی در آن می‌خوابند.

روسیه
بیشتر زنان روسیه پوست شاداب و جوانی دارند. این در حالی است که زنان سنتی این کشور علاقه‌ای به استفاده از وسایل آرایشی نداشته‌اند و معتقد بوده‌اند که دلیل زیبایی توارثی پوستشان، نوشیدن روزانه کفیر است. کفیر، نوعی نوشیدنی پرکالری و غنی از باکتری‌های پروبیوتیک کلسیم، پروتئین، ویتامین‌ها، به ویژه ویتامین B و ریزمغذی‌هاست. بررسی‌های فراوان نیز نشان داده است که مصرف کفیر سبب هضم بهتر موادغذایی می‌شود و همین موضوع بر طراوت و زیبایی پوست اثر می‌گذارد.

آلمان
آلمانی‌ها توجه زیادی به بهداشت پا دارند. برخلاف کانادایی‌ها که به زیبایی پاهایشان اهمیتی نمی‌دهند، آلمانی‌ها توجه بسیاری به این موضوع دارند و به طور سنتی، سعی می‌کنند هر شب، 20 دقیقه پاهایشان را در حمامی از آب ولرم و نمک و روغن‌های گیاهی شستشو دهند و بعد، پاهایشان را با سنگ پا ماساژ داده و از مرطوب‌کننده استفاده ‌کنند.

نیجریه
نیجریه‌ای‌ها از نوعی درخت که در 20 کشور آفریقایی، از سنگال تا سودان، رشد می‌کند و ساحل نام دارد، روغنی می‌گیرند به نام کارتید که از آن هم به‌عنوان یک ماده غذایی و هم به عنوان یک کِرِم مرطوب‌کننده پوست استفاده می‌کنند. طبق گفته اطبای سنتی آفریقا، این شیره می‌تواند انواع ناراحتی‌های پوستی از جمله اگزما و آکنه را برطرف کرده و برای سرماخوردگی نیز مفید باشد.

مردم نیجریه، میوه درخت ساحل را جمع می‌کنند و بعد از خشک شدن، آن را می‌جوشانند. بعد، روغنی را که روی سطح آب می‌آید، جمع می‌کنند؛ با این اعتقاد که این روغن غنی از مواد طبیعی ضدحشره است و خواص ضدالتهابی و ضدمیکروبی دارد. آنها در مواقع سرماخوردگی و كیپ شدن بینی، این روغن را به اطراف بینی خود می‌مالند و در صورت داشتن گلودرد نیز آن را می‌خورند و برای زیباتر شدن و مرطوب نگه داشتن پوستشان نیز آن را روی بدن می‌مالند.

برزیل
برزیلی‌ها مدت‌هاست از گیاه آواکا به عنوان یک ماده غذایی با مصارف زیبایی استفاده کرده و از آن ماسک صورت، شامپو و مرطوب‌کننده تهیه می‌کنند. این گیاه از 500 سال قبل از میلاد مسیح در آمریکای لاتین کشت می‌شده و مملو از چربی‌های غیراشباع و 20 نوع ریزمغذی متفاوت شامل ویتامین‌های A، C، B6، E، روی، آهن و پتاسیم است. مصرف چربی آواکا سبب کاهش کلسترول خون و التهاب‌ها و محرک بازسازی سلولی است. برزیلی‌ها میوه این گیاه را با شیر و شکر مخلوط می‌کنند و روی پوستشان می‌مالند و معتقدند نوشیدن این مایع سبب روشن شدن پوستشان می‌شود.

ترجمه:فائقه فریادی/نگاهی به آداب و رسوم اقوام مختلف جهان برای زیباتر شدن