آیا حمله قلبی، زندگی جنسی را مختل می‌کند؟

 

یک بررسی جدید نشان می‌دهد که پزشکان می‌توانند نقشی کلیدی در این زمینه ایفا کنند. به گفته محققان، بسیاری از بازماندگان حمله قلبی می‌ترسند که فعالیت زناشویی، آنها را دوباره به بیمارستان (و حتی به قبرستان) بفرستد اما پزشکان متفق‌القولند که احتمال بروز چنین رویدادی بسیار ناچیز است.

دکتر استیسی تسلر لیندو، متخصص زنان و زایمان و پژوهشگر امور جنسی در دانشگاه شیکاگو در این باره می‌گوید:‌ «بیماران فکر می‌کنند فعالیت زناشویی باعث مرگ‌ آنها می‌شود و این نگرانی نه تنها به وسیله بیمار مبتلا به حمله قلبی،‌ بلکه همسر او هم ابراز می‌شود.» او می‌گوید: «اگر بتوانید دو طبقه پلکان را بالا روید یا ورزش در حد متوسطی را انجام دهید،‌ فعالیت زناشویی برای شما مجاز است.»

لیندو یک بررسی را که بزرگ‌ترین تحقیق در این مورد تا به حال بوده، سرپرستی کرده و نتایج این تحقیق را در کنفرانس سالانه انجمن قلب آمریکا اعلام کرده است. این بررسی شامل هزار و 184 مرد و 576 زن بازمانده از حمله قلبی بود که در یک بررسی بزرگ‌تر ملی شرکت داشتند. میانگین سنی این افراد 60 سال بود. نیمی از این مردان و تنها یک‌سوم از این زنان گفتند توصیه درباره تجدید فعالیت زناشویی بخشی از آموزش آنها هنگام مرخص شدن از بیمارستان بوده است.

 

حتی تعداد بسیار کمتری از این بیماران در طول سال بعدی در این زمینه صحبت کرده بودند. بیش از دوسوم این مردان و 40 درصد زنان حدودی از فعالیت زناشویی در یک سال پس از حمله‌قلبی‌شان گزارش کردند. در صورتی که بیماران با دکترشان در این مورد صحبت کرده بودند، 30 تا 40 درصد احتمال تجدید این فعالیت بیشتر می‌شد.

به گفته لیندو، برخی از این بیماران گزارش کردند که پس از حمله قلبی‌شان فعالیت جنسی‌شان بیشتر شده است‌ اما چنین وضعیتی در حکم استثنا بوده است.

ادوارد هاورانک،‌ متخصص قلب در مرکز پزشکی بهداشتی دنور و رییس انجمن قلب آمریکا می‌گوید: «حمله قلبی نباید افراد را از فعالیت رضایت‌بخش زناشویی باز دارد.» وی می‌گوید: «خطر حمله قلبی حین آمیزش جنسی واقعا بسیار اندک است. میزان فعالیت جسمی واقعی که حین عمل زناشویی انجام می‌شود، بسیار کمتر از حدی است که تصور می‌‌شود. حتی برای برف پاروکردن هم باید انرژی بیشتری صرف کرد.»

پزشکان می‌گویند تجدید فعالیت جنسی به محض آنکه بیمار احساس سلامت کرد و توانست فعالیت‌های جسمی در حد متوسط را انجام دهد،‌ بی‌‌خطر است. البته به گفته دکتر لیندو، در صورت بروز درد قفسه سینه هنگام آمیزش جنسی،‌ باید فعالیت زناشویی را متوقف و هر چه سریع‌تر با پزشک مشورت کرد.

توصیه‌‌های انجمن قلب آمریکا
هزاران فردی که از حمله قلبی یا سکته مغزی جان سالم به در می‌برند، آموخته‌اند که بیماری قلبی، سکته مغزی یا جراحی قلب به معنای آن نیست که زندگی جنسی رضایت‌بخش این افراد پایان یافته است. بیماران پس از پایان یافتن مرحله بهبودی متوجه می‌‌شوند فعالیت زناشویی آنها مانند قبل امکان‌‌پذیر است.

باورهای بی‌پایه بسیاری در مورد فعالیت جنسی پس از حمله قلبی یا سکته مغزی بر سر زبان‌هاست. یکی از شایع‌ترین باورها این است که تجدید فعالیت جنسی در این بیماران به حمله قلبی،‌ سکته مغزی یا مرگ ناگهانی می‌انجامد. این باور کاملا بی‌اساس است. دلیلی وجود ندارد که بازماندگان از حمله قلبی یا سکته مغزی نتوانند فعالیت زناشویی معمول‌شان را به محض کسب آمادگی جسمی از سر گیرند. اگر در این مورد نگرانی دارید،‌ با پزشکتان صحبت کنید.

ترس در مورد کارکرد جنسی و افسردگی این بیماران ممکن است تمایل یا توانایی جنسی آنها را کاهش دهد. بیماران قلبی یا بازماندگان از سکته مغزی ممکن است پس از دوره بهبودی احساس افسردگی کنند اما این افسردگی، طبیعی است ‌و در 85 درصد موارد در طول 3 ماه برطرف می‌شود. این افسردگی ممکن است مشکلات جنسی قبلی زوجین را تشدید کند.

 

شما و همسرتان می‌توانید به چند طریق پس از دوره بیماری آماده فعالیت جنسی شوید؛ اول اینکه می‌توانید وضعیت جسمی و بهداشت شخصی‌تان‌ را بهبود ببخشید و دوم اینکه نسبت به عواطف‌تان تحمل بیشتری به خرج دهید. البته نوسان‌های خلقی در دوره پس از بیماری شایع هستند.

برای احیای رابطه زناشویی‌تان پس از سکته قلبی باید زمانی را انتخاب کنید که استراحت کرده‌اید، ‌آرامش دارید و عاری از استرس‌های روزانه هستید و پس از خوردن یک وعده غذای کامل باید 1 تا 3 ساعت به بدنتان وقت بدهید تا غذا خوب هضم شود. بهتر است محیطی آشنا و آرام‌بخش را انتخاب کنید که عاری از عوامل مزاحم باشد و در صورتی که دکترتان تجویز کرده،‌ داروهای تقویت توانایی جنسی را پیش از رابطه زناشویی‌تان مصرف کنید.

 

اما پس از سکته مغزی و فلجی ناشی از آن ممکن است به‌طور کلی احساسات‌تان نسبت به بدنتان تغییر کند. در این صورت، پزشکان توصیه می‌کنند که حین رابطه زناشویی، برای آن نیمه از بدنتان که دچار فلج شده، با بالش تکیه‌گاه درست کنید.