صائب تبریزی و سروده ی نابش

صائب تبریزی و سروده ی نابش
 که هر سطری را به خود از درد چون طومار می پیچد

ازین بستان سرا با دست خالی می رود بیرون
              سبک دستی که بر هر دامنی چون خار می پیچد

به دور چشم او انگشت زنهاری است هر مژگان
             که از بیمار بدخو روز و شب غمخوار می پیچد

مخور صائب فریب فضل از عمامه زاهد
             که در گنبد ز بی مغزی صدا بسیار می پیچد

صائب تبریزی این شعر را سروده است

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید