شعر بسیار زیبای و چه تنها

شعر بسیار زیبای و چه تنها
ای درخور اوج ! آواز تو در كوه سحر، و گیاهی به نماز.
غم ها را گل كردم‌، پل زدم از خود تا صخره دوست‌.

من هستم‌، و سفالینه تاریكی ، و تراویدن راز ازلی‌.
سر بر سنگ ، و هوایی كه خنك‌، و چناری كه به فكر،
و روانی كه پر از ریزش دوست‌.


خوابم چه سبك‌، ابر نیایش چه بلند، و چه زیبا بوته زیست‌،
و چه تنها من !
تنها من ، و سر انگشتم در چشمه یاد ، و كبوترها لب آب‌.
هم خنده موج‌، هم تن زنبوری بر سبزه مرگ ، و شكوهی
در پنجه ی باد.

من از تو پرم ، ای روزنه باغ هم آهنگی كاج و من و
ترس !
هنگام من است ، ای در به فراز، آی جاده به نیلوفر
خاموش پیام‌!

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید