اینستاگرام مجله تفریحی ایران ناز,اینستاگرام,اینستاگرام ایران ناز

وکیل ملکی، هزینه وکیل ملکی تهران

وکیل ملکی، هزینه وکیل ملکی تهران

آیا مورچه هایی که تنها هستند زودتر میمیرند؟

مجموعه : دانستنی ها
آیا مورچه هایی که تنها هستند زودتر میمیرند؟

آیا مورچه هایی که تنها هستند زودتر میمیرند؟

 

مطالعات نشان داده که دلیل اجتماعی بودن مورچه ها و زندگی کردنشان در اجتماعات بزرگ تنها به این دلیل نیست که تعداد بیشتر به معنی قدرت بیشتر است. به نظر می رسد مورچه های تنها خیلی سریع خواهند مرد.

 

امروزه بیش از گذشته بحث تحقیق در مورد حیات وحش و تلاش برای نجات آن ها به یک موضوع مهم و حیاتی تبدیل شده است زیرا گونه های جانوری متعددی منقرض شده و گونه های دیگری نیز در معرض انقراض قرار دارند.

 

بدون شک جانوران زیبایی های خاص خود را داشته و انسان از تماشا کردن زندگی و حرکات آن ها لذت می برد. همچنین انسان در بسیاری از اختراعات پیشرفته ی خود از جانوران و رفتارهای خاص آنان الهام گرفته است.

 

مورچه ها جانوران بسیار اجتماعی هستند، اگر یک مورچه را در اطرافتان ببینید بدون شک میلیون ها مورچه دیگر نیز در همان حوالی پرسه خواهند زد که در برخی از موارد تعداد آن ها به ۱۵ میلیون مورچه نیز خواهد رسید.

 

اما مطالعات نشان داده که دلیل اجتماعی بودن مورچه ها و زندگی کردنشان در اجتماعات بزرگ تنها به این دلیل نیست که تعداد بیشتر به معنی قدرت بیشتر است.

 

به نظر می رسد دلیل دیگر این باشد که این مورچه ها در صورت تنها ماندن خیلی سریع خواهند مرد. بر اساس مطالعاتی که توسط محققان دانشگاه لوزان سوییس انجا گرفته، گونه از مورچه های نجار با نام علمی «Camponotus fellah» در صورتی که از دیگر مورچه های هم خانواده ی خود جدا شوند به شدت رنج خواهند کشید.

 

آیا مورچه هایی که تنها هستند زودتر میمیرند؟

 

در حالی که مورچه ها در اجتماعات خود بیش از ۲ ماه زنده خواهند ماند (عمر متوسط مورچه ها ۶ تا ۱۲ هفته است) اما مورچه های تنها خیلی زود و در عرض کمتر از ۶ روز جان خود را از دست می دهند و در این برهه ی کوتاه نیز می توان غم و اندوه را در رفتارهای آنان به وضوح مشاهده کرد.

 

به گزارش ایران ناز این مورچه ها در تنهایی بسیار بیشتر راهپیمایی کرده و غذا خوردن آن ها نیز بی ملاحظه و بسیار بد بود. در واقع آن ها به همان اندازه ی قبل غذا می خوردند اما بخش زیادی از این غذا هیچ گاه قسمت چینه دان (جایی در معده ی مورچه که غذا فرآوری شده و برای تغذیه نوزادان بازگردانده می شود) را ترک نمی کرد.

 

آن ها بی هدف راه می رفتند و غذایی که می خوردند به ندرت هضم می شد در نتیجه این مورچه ها پس از مدت کوتاهی از گرسنگی می مردند.

 

علت این موضوع هنوز برای محققان مشخص نشده هرچند شبیه حالت افسرده شدن در انسان است، اما چرا عادت ها هضم غذایی آن ها در تنهایی تا این حد تغییر پیدا می کند؟

 

چرا غذا تا این حد بلااستفاده در چینه دان آن ها باقی می ماند؟ چرا مورچه های تنها تا این حد راه می روند؟ آیا آن ها به دنبال خانواده یا همنوعان خود می گردند؟ در حال حاضر محققان هیچ جوابی برای این سوالات ندارند.