شعر اى خشمِ به جان تاخته

شعر اى خشمِ به جان تاخته
  توفانِ شرر شو

اى بغضِ گل انداخته
                         فریادِ خطر شو

اى روىِ برافروخته
                        خود پرچمِ ره باش

اى مشتِ برافراخته
                        افراخته ترشو

اى حافظِ جانِ وطن
                         از خانه برون آى

از خانه برون چیست
                          كه از خویش به در شو

گر شعله فرو ریزد
                          بشتاب و میندیش

ور تیغ فرو بارد
                          اى سینه سپر شو

خاكِ پدران است كه دستِ دگران است

هان اى پسرم
                      خانه نگهدارِ پدر شو

دیوارِ مصیبت كده ىِ حوصله بشكن

شرم آیدم از این همه صبرِ تو،
                                       ظفر شو

تا خود جگرِ روبهكان را بدرانى

چون شیر درین بیشه سراپاى،
                                        جگر شو

مسپار وطن را به قضا و قدر اى دوست

خود بر سرِ آن،
                    تن به قضا داده،
                                         قدر شو

فریاد به فریاد بیفزاى،
                            كه وقت است

در یك نفسِ تازه اثرهاست،
                                    اثر شو

ایرانىِ آزاده!
              جهان چشم به راه است

ایران ِكهن در خطر افتاده،
                                  خبر شو

مشتى خس و خارند،
                             به یك شعله بسوزان

بر ظلمتِ این شامِ سیه فام،
                                       سحر شو…

از: فریدون مشیری این شعر از مجموعه اش است

مطالب خواندنی و جالب

گالری عکس های دیدنی و جالب

Xبستن تبلیغ
بواسیر
Xبستن تبلیغ
آنلاین بازی کنید