چرا جوانان پرخاشگر می شوند؟!
آنچه والدین باید در نظر داشته باشند و به آنها یادآور میشویم این است که نوجوان در سن بلوغ قرار داشته و با شرایط حساسی که دارد خلق و خوی خاصی پیدا میکند که بسیاری از آنها با گذر از این سن به حالت عادی برمیگردد بنابراین نیازی به نگرانی خاصی نیست.
با پا گذاشتن کودک به دوره نوجوانی، او خواستار این است که وابستگیهایی که به خانواده دارد را رفته رفته کم کند و به استقلال برسد و بسیاری از پرخاشگریها در این سنین ناشی از تمایل به مستقل شدن و پیدا کردن هویت فردی اوست. با این اوصاف نوجوان ممکن است در مواردی بداند که حق با والدینش است ولی به دلیل این که نشان دهد شخصیت مستقلی دارد و توانایی تحلیل و تفکر دارد، به مخالفت با آنها برمیخیزد.
پذیرفتن این که نوجوان به دلیل تغییرات فیزیکی و شخصیتی تمایل چندانی به حضور در جمع ندارد و این مورد یک مساله غیرطبیعی نیست میتواند از نگرانی خانوادهها کم کرده و جلوی روابط تیره با فرزندانشان را بگیرد. به این نکته باید توجه داشت که خود نوجوان در این دوران دچار نوعی کشمکش درونی است؛ او از یک طرف برای رهایی از دوران کودکی و کسب استقلال ترس دارد و از طرف دیگر میخواهد هویت فردی خود را پیدا کرده و به عنوان یک شخص با افکار و اندیشههای مستقل خودش را به دیگران ثابت کند.
ضمن این که نباید فراموش کرد که آنچه فرزندانمان از ما میآموزند نه از گفتههای ما بلکه از اعمال ماست. بنابراین والدین برای این که فرزندانی شاد و موفق داشته باشند اول از همه باید مشکلات شخصیتی و رفتاری خود را شناخته و برطرف کنند تا بتوانند الگوی خوبی برای فرزندشان باشند.
