ایرانیها برای شروع زندگی در خارج از کشور چه چیزهایی را با خود میبرند؟
شروع زندگی در خارج از کشور
شروع زندگی در یک کشور جدید معمولاً با فهرستی طولانی از کارهای ضروری همراه است؛ از آمادهکردن مدارک و پیدا کردن محل اقامت گرفته تا خرید بلیت، بستن چمدان و تعیین تکلیف وسایلی که سالها در خانه جمع شدهاند. برای بسیاری از مهاجران، یکی از سؤالهای مهم این است که چه وسایلی را با خود به کشور مقصد ببرند و با وسایلی که امکان حمل آنها در چمدان وجود ندارد چه کنند؟
این سؤال زمانی جدیتر میشود که مهاجرت از یک سفر کوتاه فاصله میگیرد و قرار است فرد برای مدت طولانی یا به شکل دائمی در کشور دیگری زندگی کند. در این شرایط، بخشی از وسایل شخصی باید همراه مسافر باشد، بخشی را میتوان بعداً تهیه کرد و بخشی دیگر ممکن است ارزش انتقال از ایران به مقصد را داشته باشد.
در واقع، مدیریت وسایل پیش از مهاجرت بیشتر از آنکه به «بردن یا نبردن» محدود باشد، به یک تصمیم اقتصادی و کاربردی تبدیل میشود. فرد باید ارزش وسیله، میزان استفاده از آن، هزینه جایگزینی در کشور مقصد، حجم و وزن بار و همچنین روش مناسب انتقال را در کنار یکدیگر قرار دهد.
اولین قدم؛ وسایل مورد نیاز برای مهاجرت را دستهبندی کنید
یکی از روشهای ساده برای مدیریت وسایل این است که قبل از شروع بستهبندی، تمام وسایل به چند گروه تقسیم شوند. این کار کمک میکند فرد در روزهای پایانی پیش از سفر مجبور نشود درباره تکتک وسایل بهصورت عجولانه تصمیم بگیرد.
گروه اول، وسایلی هستند که باید تقریباً از همان روزهای ابتدایی در کشور مقصد در دسترس باشند؛ مانند مدارک، وسایل شخصی ضروری، لباسهای مورد نیاز، وسایل کاری یا تحصیلی و برخی اقلامی که تهیه فوری آنها دشوار است.
گروه دوم، وسایلی هستند که میتوان آنها را در کشور مقصد دوباره خریداری کرد. اگر قیمت خرید مجدد یک وسیله در مقصد با هزینه انتقال آن از ایران تفاوت زیادی نداشته باشد، معمولاً انتقال آن ارزش چندانی ندارد.
گروه سوم، وسایلی هستند که فرد به آنها نیاز دارد اما نمیتواند یا نمیخواهد آنها را همراه خود ببرد. این گروه همان جایی است که موضوع ارسال بار به خارج از کشور اهمیت پیدا میکند.
در نهایت نیز وسایلی وجود دارند که نه ارزش مالی یا کاربردی کافی برای انتقال دارند و نه استفاده از آنها در کشور مقصد ضروری است. فروش، اهدا یا واگذاری این وسایل پیش از مهاجرت میتواند بخشی از هزینههای جابهجایی را کاهش دهد.
برای مهاجرت چه چیزهایی معمولاً ارزش انتقال دارند؟
هیچ فهرست یکسانی برای تمام مهاجران وجود ندارد. وسایلی که برای یک دانشجو ضروری هستند ممکن است برای یک خانواده چندان مهم نباشند و برعکس. با این حال، چند دسته از وسایل معمولاً بیشتر در فهرست انتقال قرار میگیرند.
لباسهای مناسب، کفش، کتابها، برخی وسایل شخصی، تجهیزات کاری و تحصیلی، لوازم الکترونیکی مورد نیاز و وسایلی که ارزش عاطفی دارند، از جمله مواردی هستند که ممکن است فرد تصمیم بگیرد آنها را از ایران منتقل کند.
برای خانوادههایی که سالها در یک خانه زندگی کردهاند، موضوع پیچیدهتر است. بخشی از لوازم خانه ممکن است هنوز کاملاً قابل استفاده باشد، اما انتقال همه آنها از نظر اقتصادی منطقی نباشد. بنابراین بهتر است هر وسیله جداگانه بررسی شود و این سؤال مطرح شود که «اگر این وسیله را در ایران بگذارم، آیا خرید دوباره آن در کشور مقصد هزینه بیشتری خواهد داشت؟»
چرا همه وسایل را نمیتوان با چمدان برد؟
ظرفیت محدود بار مسافر یکی از نخستین موانعی است که مهاجران با آن روبهرو میشوند. حتی اگر فرد از نظر شخصی به تعداد زیادی وسیله نیاز داشته باشد، امکان قرار دادن همه آنها در چمدان وجود ندارد. وزن، ابعاد و قوانین مربوط به بار همراه نیز محدودیتهای دیگری ایجاد میکنند.
در این شرایط، جدا کردن بار مسافری از وسایل قابل ارسال میتواند راهکار منطقیتری باشد. فرد میتواند اقلامی را که برای روزهای نخست ضروری هستند همراه خود ببرد و وسایل دیگر را به شکل جداگانه و با روش حمل متناسب با نوع بار ارسال کند.
ارسال وسایل شخصی به خارج از کشور چگونه انجام میشود؟
زمانی که حجم وسایل از ظرفیت بار همراه مسافر بیشتر است، گزینههای مختلف حمل بینالمللی مطرح میشوند. انتخاب میان این گزینهها به عواملی مانند وزن، حجم، ارزش کالا، مقصد و زمانی که فرد برای دریافت بار در اختیار دارد بستگی دارد.
برای بارهای سبکتر یا وسایلی که دریافت سریعتر آنها اهمیت دارد، حمل هوایی یکی از گزینههایی است که میتوان بررسی کرد. این روش بهخصوص برای افرادی که نمیخواهند مدت زیادی برای رسیدن وسایل خود منتظر بمانند، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای مثال، مهاجری که بخش اصلی وسایل ضروری خود را همراه چمدان برده اما چند بسته دیگر را نیز باید به کانادا منتقل کند، میتواند گزینه فریت بار هوایی به کانادا را در کنار سایر روشهای حمل بررسی کند. در اینجا انتخاب روش مناسب باید بر اساس وزن و حجم واقعی بار و زمان مورد انتظار برای تحویل انجام شود، نه صرفاً بر اساس عنوان «هوایی» یا «دریایی».
برای بارهای حجیم، داستان متفاوت است
هرچه حجم بار بیشتر شود، هزینه حمل و اهمیت انتخاب روش مناسب نیز افزایش پیدا میکند. انتقال چند کارتن وسیله شخصی با انتقال بخش قابل توجهی از لوازم یک خانه تفاوت زیادی دارد و نمیتوان برای هر دو یک نسخه واحد ارائه کرد.
در مورد بارهای حجیم، روشهای دریایی میتوانند در کنار سایر گزینهها مورد بررسی قرار بگیرند. این روش ممکن است برای وسایلی که وزن و حجم بیشتری دارند و زمان رسیدن آنها اهمیت کمتری دارد، گزینه قابل بررسی باشد.
به عنوان نمونه، خانوادهای که قصد انتقال مقدار زیادی از لوازم زندگی خود به آمریکا را دارد، ممکن است به جای قرار دادن همه وسایل در مسیر هوایی، گزینه حمل بار دریایی به آمریکا را نیز بررسی کند. در چنین شرایطی، محاسبه حجم بار، نوع بستهبندی، شرایط تحویل و هزینههای جانبی اهمیت زیادی دارد.
آیا وسایل خانه را باید قبل از مهاجرت فروخت؟
فروش وسایل خانه پیش از مهاجرت همیشه بهترین یا بدترین تصمیم نیست. ارزش اقتصادی، هزینه انتقال و امکان خرید مجدد وسیله در کشور مقصد باید همزمان بررسی شوند.
برای مثال، ممکن است انتقال یک وسیله بزرگ و نسبتاً ارزان از نظر اقتصادی منطقی نباشد؛ زیرا پس از محاسبه بستهبندی، حمل و سایر هزینهها، خرید نمونه مشابه در کشور مقصد هزینه کمتری داشته باشد. اما یک وسیله تخصصی یا شخصی که در مقصد بهراحتی پیدا نمیشود، شرایط متفاوتی دارد.
وسایل دارای ارزش عاطفی نیز در این محاسبه جایگاه خاصی دارند. عکسهای خانوادگی، کتابهای شخصی، یادگاریها یا وسایلی که جایگزین واقعی ندارند، معمولاً با معیار قیمت خرید و فروش سنجیده نمیشوند.
به همین دلیل، بهتر است پیش از مهاجرت چهار گزینه برای هر وسیله در نظر گرفته شود: همراه بردن، ارسال جداگانه، فروش یا واگذاری. این روش ساده میتواند حجم وسایل غیرضروری را به شکل محسوسی کاهش دهد.
کشور مقصد چه تأثیری بر انتخاب وسایل دارد؟
موضوع مهم دیگری که نباید از آن غافل شد، قوانین کشور مقصد است. اینکه یک وسیله در ایران بهراحتی قابل استفاده یا خرید باشد، به این معنا نیست که ورود آن به کشور مقصد نیز بدون محدودیت انجام میشود.
مواد غذایی، داروها، محصولات گیاهی و حیوانی، برخی تجهیزات، مواد شیمیایی و کالاهای خاص ممکن است مشمول مقررات متفاوتی باشند. به همین دلیل، پیش از بستهبندی وسایل باید قوانین گمرکی و مقررات ورود کالا در کشور مقصد بررسی شود.
این موضوع برای افرادی که قصد انتقال وسایل شخصی به استرالیا دارند اهمیت بیشتری پیدا میکند. پیش از اقدام برای فریت بار استرالیا بهتر است مشخص شود هر یک از اقلام مورد نظر تحت چه شرایطی امکان ورود دارند و آیا نیاز به اظهار، مجوز یا بررسی خاصی خواهند داشت.
فریت بار برای مهاجرت فقط مخصوص لوازم خانه نیست
تصور رایجی وجود دارد که فریت بار فقط برای زمانی کاربرد دارد که فرد بخواهد کل لوازم خانه خود را منتقل کند. در حالی که حجم بار میتواند بسیار کمتر از یک اسبابکشی کامل باشد.
یک دانشجو ممکن است فقط چند کارتن کتاب و وسایل شخصی داشته باشد. یک متخصص ممکن است تجهیزات کاری خود را بخواهد منتقل کند و یک خانواده نیز ممکن است تنها بخشی از وسایلی را که در ایران دارد برای خود ارسال کند.
بنابراین، مقدار بار بهتنهایی تعیینکننده نیست. آنچه اهمیت دارد این است که فرد بداند چه چیزی را میخواهد منتقل کند، چه زمانی به آن نیاز دارد و کدام روش حمل از نظر هزینه و زمان برای آن بار مناسبتر است.
هزینه ارسال بار به خارج از کشور به چه عواملی بستگی دارد؟
یکی از نخستین سؤالات مهاجران، هزینه انتقال وسایل است. اما برای محاسبه دقیق هزینه نمیتوان فقط وزن بار را در نظر گرفت. وزن، حجم، نوع کالا، مقصد، روش حمل، نوع بستهبندی، خدمات دریافت و تحویل و در برخی موارد بیمه و تشریفات گمرکی میتوانند در هزینه نهایی مؤثر باشند.
به همین دلیل، دو بار با وزن یکسان الزاماً هزینه یکسانی ندارند. حتی ممکن است یک بار سبک اما حجیم، از نظر هزینه حمل با باری سنگینتر اما فشرده متفاوت باشد.
همچنین باید میان «هزینه حمل» و «هزینه نهایی انتقال» تفاوت قائل شد. هزینه بستهبندی، جابهجایی، خدمات فرودگاهی یا بندری، بیمه و سایر خدمات احتمالی میتوانند در قیمت نهایی نقش داشته باشند.
قبل از ارسال بار، یک فهرست دقیق تهیه کنید
تهیه فهرست وسایل یکی از سادهترین کارهایی است که میتواند از هزینههای اضافی جلوگیری کند. در این فهرست بهتر است نام کالا، تعداد، وزن تقریبی، ارزش تقریبی و وضعیت آن مشخص شود.
این فهرست علاوه بر اینکه به تصمیمگیری درباره انتقال یا فروش وسایل کمک میکند، هنگام بستهبندی و تحویل بار نیز کاربرد دارد. برای وسایل ارزشمند یا حساس، ثبت مشخصات و وضعیت کالا پیش از بستهبندی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در صورتی که تعداد وسایل زیاد باشد، بهتر است بستهها نیز شمارهگذاری شوند تا در زمان تحویل، تطبیق محموله با فهرست اولیه سادهتر باشد.
اشتباهات رایج هنگام انتقال وسایل بعد از مهاجرت
یکی از اشتباهات رایج این است که فرد بدون بررسی هزینهها، تقریباً تمام وسایل خانه را برای ارسال آماده کند. اشتباه دیگر، بیتوجهی به قوانین کشور مقصد است؛ موضوعی که میتواند در زمان ورود کالا دردسر ایجاد کند.
انتخاب روش حمل صرفاً بر اساس ارزانترین قیمت اعلامشده نیز تصمیم مناسبی نیست. زمان تحویل، نوع خدمات، شرایط بستهبندی، وضعیت بیمه و محل تحویل بار باید در کنار قیمت بررسی شوند.
همچنین بهتر است ارسال وسایل به روزهای بسیار نزدیک به شروع زندگی در مقصد موکول نشود. اگر فرد به بخشی از وسایل خود در هفتههای نخست نیاز دارد، زمان حمل باید از قبل در برنامه مهاجرت در نظر گرفته شود.
شروع زندگی در کشور جدید؛ سبکتر اما حسابشدهتر
مهاجرت الزاماً به معنای انتقال تمام آن چیزی نیست که فرد طی سالها در خانه جمع کرده است. در بسیاری از موارد، شروع زندگی در کشور جدید زمانی سادهتر میشود که وسایل بر اساس نیاز واقعی، ارزش و هزینه انتقال دستهبندی شوند.
وسایل ضروری را میتوان همراه مسافر برد، وسایل حجیم یا غیرضروری برای سفر را میتوان با روش مناسب دیگری ارسال کرد و کالاهایی را که هزینه انتقال آنها بیشتر از ارزششان است، در ایران فروخت یا واگذار کرد.
در نهایت، وسایل مورد نیاز برای مهاجرت برای هر فرد متفاوت است؛ اما اصل تصمیمگیری تقریباً یکسان باقی میماند: هر چیزی که قرار است از ایران به کشور دیگری منتقل شود باید از نظر کاربرد، ارزش، حجم، هزینه و مقررات مقصد بررسی شود.
به این ترتیب، ارسال بار به خارج از کشور میتواند به جای یک تصمیم عجولانه در روزهای پایانی قبل از سفر، بخشی از برنامهریزی دقیق مهاجرت باشد؛ برنامهای که از انتخاب وسایل شروع میشود و تا بستهبندی، انتخاب روش حمل و تحویل در مقصد ادامه پیدا میکند.
