وقایعی تلخ درمورد مادران که هیچ وقت بازگو نمی کنند

وقایعی تلخ درمورد مادران که هیچ وقت آنها را بازگو نمی کنند

 

مادران، این زنان مهربان و فداکار افکار پنهانی دارند که هم خستگی و هم عشق شدیدی که به بچه ها دارند را منعکس می کند.

 

 

در این بخش از سایت ایران ناز می خواهیم حقایق ناگفته ای که مادران به آن فکر می کنند اما به ندرت با صدای بلند آنها را به زبان می آورند بگوییم.

 

1. کاش تنهایی، اجباری بود

 

 

مواقعی وجود دارد که مادران دوست دارند در تنهایی به سر ببرند. مادر بودن به طرز شگفت انگیزی لذت بخش اما طاقت فرساست. توجه و داشتن انرژی مداوم ممکن است خسته کننده باشد و زمان کمی برای کارها و فرصت های شخصی بگذارد.

 

بنابراین اشتیاق به داشتن زمان تنهایی کاملا طبیعی و ضروری است. این به معنای دوست نداشتن خانواده نیست بلکه به معنای تجدید قوا است.

 

2. مادران دیگر بهترند

 

وقایعی تلخ درمورد مادران

 

به راحتی می توان در دام مقایسه خود با دیگران افتاد به خصوص در عصر رسانه های اجتماعی. مرور شبکه های اجتماعی می تواند این تصور را ایجاد کند که گویا مادران دیگر، بهتر هستند. این مقایسه ها باعث استرس و شک و تردید به خود می شود درصورتی که چیزی که می بینید ظاهر امر است نه واقعیت.

 

3. مادر بودن یعنی از دست دادن بخشی از وجودم

 

 

مادر شدن شما را تغییر می دهد گاهی اوقات به روش هایی که پیش بینی نمی کردید. ممکن است احساس کنید تکه ای از خودِ قبل از مادر شدنتان درحال جدا شدن است و جای خود را به اولویت ها و مسئولیت های جدید می دهد.

 

اعتراف به آن گاهی باعث می شود که شما نسبت به زندگی ای که اکنون برایتان عزیز است، ناسپاس شوید. این کاملا طبیعی است که دلتنگ کسی شوید که قبل از بچه دار شدن بودید.

 

4. بعضی وقت ها نمی دانم چه کار کنم؟

 

حقایقی تلخ درمورد مادران

 

هر مادری، در فرزندپروری اش شک و تردید را تجربه می کند. زمان هایی وجود دارد که هیچ چیز طبق برنامه پیش نمی رود. فرزندپروری یک راهنمای از پیش تعیین شده ندارد و اشکالی هم ندارد که احساس شک و عدم اطمینان کنید.

 

5. دلم برای هیکل قبل از مامان شدنم تنگ شده

 

 

کاملا طبیعی است که دلتان برای اندام قبل از مادر شدنتان تنگ شود. بارداری و زایمان بدن را به شیوه ای تغییر می دهد که اغلب برگشت پذیر نیستند. اما اشکالی ندارد که برای بدن قبلی تان دلتنگ می شوید.

 

6. آیا من دارم بچه ام را اذیت می کنم؟

 

وقایعی درمورد مادران

 

ترس از آسیب رساندن ناخواسته به رشد فرزندتان، طبیعی است. هر تصمیمی سخت به نظر می رسد وبه راحتی می توان هر حرکت خود را بیش از حد تحلیل کرد.

 

این نگرانی بسیاری از مادران را آزار می دهد حتی زمانی که تمام تلاش خود را می کنند. به یاد داشته باشید که کمال گرایی، واقع بینانه نیست و اشتباهات بخشی از انسان بودن هستند.

 

7. من از همه جنبه های فرزندپروری لذت نمی برم

 

 

شادی والدین همیشگی نیست و هر بخش از مادر بودن برای شما شادی به همراه ندارد. روزهایی وجود دارند که کارهای روزمره تکراری و خسته کننده می شوند. اما این کاملا طبیعی است که برخی از جنبه های فرزندپروری را کمتر از بقیه بخش ها، جذاب بدانیم.

 

شما مجاز هستید بدون احساس گناه، برخی کارها و وظایف را خسته کننده بدانید. آنچه مهم است عشق و حمایتی است که به خانواده خود می دهید.

 

8. من از سالهای نوجوانی فرزندم می ترسم

 

 

ترس از دوران نوجوانی فرزندان برای بسیاری از والدین نگران کننده است. فکر مواجهه با چالش های دوران نوجوانی ممکن است دلهره آور باشد. این مرحله ی حساسی از زندگی فرزندتان است که انتظار می رود رشد و سختی هایی را به همراه داشته باشد.

 

این ترس، کمبود اعتماد به نفس نیست بلکه واکنشی طبیعی به ناشناخته هاست. مطمئن باشید شما تنها کسی نیستید که احساس نگرانی می کنید. مواجهه با این مرحله از زندگی، با ذهن و قلبی باز به شما کمک می کند تا به راحتی از آن عبور کنید.

 

9. آیا زندگی ام دوباره تمیز می شود؟

 

 

چرخه بی پایان تمیزکاری، مانند یک نبرد باخت-باخت است. به محض اینکه بی نظمی ها را سر و سامان می دهید، بی نظمی های بعدی ظاهر می شوند و شما با احساس شکست مواجه می شوید.

 

این فکری است که تمام مادران دارند اما به زبان نمی آورند از ترس اینکه مورد قضاوت قرار نگیرند. واقعیت این است که با بچه ها، شلوغی و بی نظمی تقریبا اجتناب ناپذیر است. یک خانه مرتب و تمیز فرزندپروری خوبی به همراه ندارد.

 

اشکالی ندارد اگر خانه تان همیشه تمیز نباشد مهم خاطراتی است که در میان آن دیوارها به یادگار می گذارید.

 

10. احساس گناه مادرانه واقعی است

 

 

سنگینی بار گناه مادرانه طاقت فرساست. این احساس گناه چه درمورد بازگشت به محل کار باشد و چه وقت گذاشتن برای خودتان باشد، یک چالشی است که بسیاری از مادران با آن مواجه هستند و از خود می پرسند آیا به اندازه کافی برای فرزندشان تلاش می کنند یا خیر. تشخیص وجود چنین احساس گناهی اولین قدم برای مدیریت آن است.

 

به یاد داشته باشید، دلسوزی برای خود بسیار مهم است و اشکالی ندارد که گاهی اوقات نیازهای خود را در اولویت قرار دهید. عشق و فداکاری که به خانواده خود می دهید، وزن بیشتری نسبت به احساس گناه زودگذر دارد.

 

11. من همیشه جوابی برای سوالها ندارم

 

 

این یک تصور غلط و رایج است که مادران همیشه باید بدانند چه کاری باید انجام دهند. گاهی اوقات شما نمی دانید چه کار باید کنید و یا پاسخی برای سوالها ندارید. فرزندپروری یک تجربه مداوم یادگیری و پر از چالش های غیرمنتظره است.

 

پذیرفتن این موضوع، نشان دهنده خودآگاهی و تمایل به درخواست کمک است. اشکالی ندارد که از دیگران راهنمایی بخواهید.

 

12. من بیشتر از یک مادر هستم

 

 

مادر بودن بخش اساسی از وجود شماست اما تمام وجود شما را تعریف نمی کند. یک فرد کامل، رویاها و علایقی فراتر از فرزندپروری دارد. بسیار مهم است که این بخش های وجودی تان را بشناسید و پرورش دهید. هویت شما چندوجهی است و پذیرفتن آن منجر به رضایت خاطر می شود.

 

بین مادر بودن و هویت شخصی تان تعادل ایجاد کنید. دنبال کردن علایقتان به شما این امکان را می دهد که الگوی یک زندگی متعادل برای فرزندتان باشید. شما مجاز هستید بدون احساس گناه در نقش های مختلف پیشرفت کنید. یک مادر شاد و راضی هدیه ای برای خانواده اش است.