وان حمام و بیمار روانی (داستان بسیار جالب)
به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روانپزشک پرسیدم:شما چطور میفهمید که یک بیمار روانى به بسترى شدن در بیمارستان نیاز دارد یا نه؟
روانپزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب میکنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمار میگذاریم و از او میخواهیم که وان را خالى کند.
من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگتر است.روانپزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زیر آب وان را بر میدارد. حالا شما هم میخواهید تختتان کنار پنجره باشد؟
.
.
.
.
.
.
.
.
.
نتیجه:
.
نتیجه:
1- راه حل همیشه در گزینه های پیشنهادی نیست!!!جدی جدی نیست؟
2- در حل مشکل و در هنگام تصمیم گیری هدفمان یادمان نرود . در حکایت فوق هدف خالی کردن آب وان است نه استفاده از ابزار پیشنهادی !!!
3- همه راه حل ها همیشه در تیر رس نگاه نیست…مغز ما یک دینام هزار ولتی است که متاسفانه اکثرمان بیش از یک لامپ از آن استفاده نمی کنیم . ویلیام جیمز
