چرا دعاهایمان مستجاب نمیشود؟
یا ایهاالذین آمنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم؛ ای اهل ایمان دعوت خدا و رسول را اجابت کنید، آنگاه که به سوی آنچه زنده تان میکند، فرا میخوانند.بسیاری از مردم که میتوان گفت عموم انسانها، وقتی گرفتار میشوند دست به دامن دعا میشوند و هر کدام با لحن مخصوص به خود دستها را بالا میبرند و از معبود خود التماس دعا دارند.مۆمنین اگر دیدند پس از چند بار دعا کردن دعای آنان اجابت نمیشود باید در صدد پیدا کردن صاحب نفسی باشند. این توهم پیدا نشود که اینان در نزد درگاه حق تعالی آبرو ندارند بلکه گاهی حکمت الهی این چنین اقتضاء میکند که دعای شما به نحو خاصی اجابت بشود
اگر این لحظات پرشکوه را به یک باره نظاره گر باشی اوقات بسیار با شکوهی را تشکیل میدهد که هر بیننده را به وجد آورده ناگزیر او را به تعظیم در مقابل آن معبودی قرار میدهد که این خیل عظیم در پیشگاه او سر تسلیم و خشوع آوردهاند. از اینجا است که میتوان به سرّ این آیه پی برد که میفرماید: و لقد ارسلنا الیامم من قبلک فاخذنهم بالبأساءوالضّراءلعلّهم یتضرّعون؛ و به تحقیق فرستادیم پیغمبرانی به سوی امتهایی که قبل از تو میزیستند. پس آنان را به سختیها و گرفتاریهای گوناگون دچار ساختیم تا شاید روی تضرّع به درگاه ما آورند.
این صحنه با شکوه وقتی برای نوع بشر جذّاب و هیجان انگیز و باور نکردنی باشد به طریق اولی برای خالق بی بدیع بسیار جذابتر خواهد بود. امّا بسیار دیده شده است که مۆمنین طلب حاجتی را از حضرت حق دارند، لکن آن دعا مشخصاً آن گونه که مورد نظر آنهاست اجابت نمیشود. گلهمند هستند ولو در دل، که آن را اظهار نمیکنند یا اگر هم به زبان میآورند بسیار با احتیاط، غالباً هم خود را مقصّر و نا لایق معرفی میکنند. که همه اینها به نوعی بوی یأس میدهد.
