آكنه یا جوش غرور جوانی چیست؟ (درمان آکنه یا جوش)

آكنه یا جوش غرور جوانی چیست؟ (درمان آکنه یا جوش)

آكنه یا جوش غرور جوانی چیست؟ (درمان آکنه یا جوش)

 

آكنه یا جوش غرور جوانی بیماری مزمنی است که در آن غدد سباسه یا همان غدد چربی دچار التهاب میشوند.

 

در این بیماری عوامل مختلفی نقش داشته و به همین علت هم درمان آن خیلی کامل و همیشگی نیست اما می توان با درمان مناسب این جوشها را از حالت جاگذار و شدید به حالت خفیف درآورد و کاری کرد که بهبودی جوشها نیز سریعتر گردد.

 

اگر جوش های شما التهابی و شدید باشد می توان از داروهای آنتی بیوتیک خوراکی استفاده نمود که رایج ترین آنها عبارت است از تتراسیکلین، اریترومایسین، آزیترومایسین، مینوسیکلین، کوتریموکسازول و …

 

درصورتی که جوشها خیلی التهاب نداشته و بیشتر بصورت سرسفید و یا سرسیاه باشد می توان از داروهایی موضعی نظیر ترتینویین، آداپالن، آزلاییک اسید و … استفاده نمود.

 

درصورتی که جوشها التهابی و با شدت کم باشد نیز میتوان از داروهایی موضعی مانند آنتی بیوتیکهای موضعی مانند اریترومایسین یا کلیندامایسین موضعی، بنزوییل پراکساید و داروهای مشابه آنها استفاده نمود.

 

اگر آکنه یا جوش خیلی شدید و یا خیلی جاگذار باشد می توان از داروی ایزوترتینویین استفاده نمود که بصورت خوراکی بوده و مدت چندین ماه باید مصرف شود تا بهبودی نسبتاً کاملی حاصل گردد.

 

این دارو را باید تحت نظر متخصص پوست استفاده نمود تا بتوان از عوارض احتمالی مصرف آن جلوگیری نمود.

 

در حال حاضر دارویی جهت بیماری آکنه قویتر و موثرتر از همین داروی گفته شده وجود ندارد اما مصرف این دارو نیاز به رعایت نکاتی دارد که پزشک در اولین جلسه تجویز این دارو آنها را متذکر خواهد شد.

 

بیماری آكنه درحقیقت التهاب مزمن غدد چربی می باشد كه از سنین نوجوانی آغاز می شود شروع آن به شكل ضایعات همرنگ پوست، برجسته و سرسیاه یا سرسفید می باشد كه این ها می تواند تبدیل به ضایعات التهابی برجسته قرمز یا چركی شود و حتی كیستهای بزرگ چركی هم ایجاد گردد.

 

مهمترین نكته این بیماری شایع به جا گذاشتن فرورفتگیها و برجستگیهایی بر روی پوست فرد مبتلا پس از بهبودی ضایعات میباشد. به همین علت درمان این بیماری لازم و ضروری است تا از بد شكلیهای بعدی جلوگیری بعمل آید.

 

محل ضایعات آكنه ای بیشتر در صورت و گاهی در بدن می باشد. شدت بیماری از انواع بسیار خفیف كه نیازی به درمان ندارد تا انواع بسیار شدید متفاوت است.

 

در موارد شدید بیماری می توان شدت بیماری را با درمان به موقع كم نمود و از جا گذاشتن ضایعات نیز پیشگیری نمود. در ایجاد این بیماری چندین عامل نقش دارند.

 

غدد چربی فعال كه در زمان بلوغ فعال می شوند، انسداد مجرای خروجی چربی ، وجود باكتری خاصی كه برروی چربی عمل كرده و در ایجاد التهاب نقش ایفا میكند همه و همه دست به دست هم داده تا بیماری آكنه ایجاد شود و تداوم یابد.

 

البته برخی موارد آكنه علت مشخص خارج از بدن دارند مثلا” آكنه دارویی بعلت داروهای استروییدی یا آكنه بعلت فشارروی پوست، صابونها، گرما و رطوبت، مواد آرایشی چرب كه می توان با رفع آن علت دربهبودی بیماری موثر بود.

 

اما اكثر موارد بیماری علت خارجی نداشته و تنها می توان با پرهیز از عوامل تشدید كننده تا حدی از شعله ور شدن بیماری جلوگیری كرد.

 

در مورد تغذیه نیز باید گفت كه برخلاف نظر اكثر افراد آكنه بعلت برخی غذاها ایجاد نمی شود بلكه تنها در عده ای از افراد برخی غذاها كه خود فرد به تجربه دریافته است می توانند بیماری را تشدید كنند.

 

پس پرهیز غذایی شدید در آكنه بی مورد بوده و تنها باید از خوردن غذاهایی خودداری نمود كه خود احتمال میدهیم بیماری را تشدید میكند. درمان بیماری آكنه بسته به شدت آن باید متفاوت باشد.

 

در موارد خفیف از داروهای موضعی مثل آنتی بیوتیكهای موضعی و یا ترتینویین و یا بنزوییل پراكساید می توان استفاده نمود و در موارد متوسط از آنتی بیوتیكهای خوراكی مختلف مثل تتراسیكلین، داكسی سیكلین، اریترومایسین می توان بهره برد و در موارد شدید بهتراست از داروی ایزوترتینویین استفاده شود.

 

درمان آكنه باید تحت نظر متخصص پوست انجام شود و همكاری بیمار و پزشك در درمان این بیماری مانند بسیاری از بیماریهای مزمن دیگر كلید حل مشكل بیمار است.