ورزش؛ این بار برای فرار از لاغری
ورزش علاوه بر تأثیرگذاری در افراد چاق میتواند در افراد لاغر هم به نحو مثبتی اثرگذار باشد.
کمبود وزن هم خطر زاست. هرچه وزن فرد با حد پایین سلامتی فاصله بیشتری داشته باشد، خطر ابتلا به بیمارهایی که موجب مرگ زودرس میشوند، بیشتر است.
چنین شخصی توان کافی برای انجام فعالیتهای روزانه را ندارد و بیشتر اوقات احساس ضعف میکند. وزن ایده آل، براساس قد انسان و سن یک فرد و شرایط جسمی او محاسبه میشود. او در این وزن نه لاغر و نه چاق بوده بلکه از اندام متوسطی برخوردار است. هدف کلی رژیمهای چاقی و لاغری، رسیدن به این وزن ایده آل است که فرد، با داشتن آن از سلامتی کامل برخوردار میشود.
تحقیقات نشانگر آن است که ورزش میتواند در این راستا برای افراد لاغر راهگشا باشد؛ بدینترتیب که فرد لاغر پس از انجام فعالیتهای فیزیکی اشتهایش بالا میرود و میتواند بهدلیل میزان بالای سوخت و ساز بدن حین ورزش نسبت به سابق غذای بیشتری مصرف کند و در واقع بدن وی بهدلیل فعالیت فیزیکی پذیرای غذای بیشتر میشود. ورزش در افراد لاغر حسن دیگری نیز دارد؛ عضلهسازی که به تقویت و استحکام بدن منجر میشود.
نان و غلات، میوهها، سبزیها، گوشت و حبوبات، شیر و لبنیات. مثلاً ناهار تنها نان و یک تکه کباب نخورد بلکه به همراه آن سبزی یا سالاد و ماست یا دوغ نیز میل کند. افرادی که کمبود وزن دارند، ضعیف و نحیف بهنظر میآیند که بهدلیل کمبود عضلات است نه چربی بدن.
اگر فعالیت شما کم باشد، به مرور توده عضلانیتان را از دست میدهید تا جایی که قادر نخواهید بود کارهای روزمره خود مثل بالا رفتن از پله، بلند شدن از صندلی و دیگر فعالیتها را انجام دهید؛ چون عضلاتتان به اندازه کافی قوی نیستند تا وزن شما را جابهجا کنند.افرادی که هیکل ظاهری خود را با رژیم گرفتن متناسب نشان میدهند و ورزش نمیکنند، ممکن است به اندازه افراد چاق، چربی دور ارگانهای داخلی آنها از جمله قلبشان را گرفته باشد.
